Kerk en kunst? Kerk en cultuur? De ‘Concerten bij Kaarslicht’ zijn een groot succes. Dat muziek je tot in je ziel kan raken, wie kent dat gevoel niet? En hoeveel schilders hebben niet geprobeerd iets weer te geven van wat zij beleefden als Gods betrokkenheid  en liefde?

De kerken in Europa worden leger. Velen voelen zich niet meer thuis bij een kerkelijke gemeenschap, herkennen de taal van de zondagse eredienst niet meer. Sommigen hebben wel herinneringen aan het geloof van hun jeugd, maar raakten het kwijt, of zijn ooit zo door pastoor, dominee, of gemeenteleden gekwetst dat ze alleen maar in woede, verdriet of schamperheid nog aan kerk, God of geloof kunnen denken.

Toch hebben de meeste mensen wel een gevoel, een idee, dat er meer is tussen hemel en aarde. Voor de een is het de natuur die tot verwondering uitnodigt, de ander noemt  een slapende baby, de uitgestoken hand, of muziek die je tot tranen toe kan beroeren en je openbreekt voor  meer dan het gewone.
De kerk van Vlieland wil een open ontmoetingsplek zijn voor allen die zich in verwondering willen openstellen, voor vragen naar zingeving,  voor de ontmoeting met de ander.